Yurir, yurir húni aicë
Arassenna – olvarassi
Imi hendi urya nárë,
Aica, mérala ná ta.
Harë sírë, quanta neno,
Írë lirir vanyë aiwi,
I lillassëa tauressë
Calim’ laurië alcar.
Quanta wilya altarómo,
Yurir hravani cauressë:
Romba, anna Oromello,
Lamya sí olassiessë!
Eldar neldë or roccontar,
Farari i tárë neldë:
Atta haryar lanni carni –
Míri ríentassen nar
Yontë wendë: morna findë,
Helma senya – lossë fána.
Or i rocco taura norta,
I collarya silmë ná.
Háno manen mapa quinga,
Lio tunga sí ve nandë,
Pilin ve menessë fion
Wilë lintië na hravan.
Quanta wilya altarómo,
Yurir hravani cauressë:
Romba, anna Oromello,
Lamya sí olassiessë!
Lala ómanen i láma,
Quetë elda mi alassë:
«Sí men meryalë tauressë,
Pan i roimë mára ná!
Quanta wilya altarómo,
Yurir hravani cauressë:
Romba, anna Oromello,
Lamya sí olassiessë!
ОХОТА
(художественный перевод)
Мчатся, мчатся псы лихие
За оленем ветверогим,
В их очах пылает пламя,
Ярый, алчущий огонь.
У реки, текущей быстро,
Птичья песня льется дивно.
Меж деревьев многолистных
Злата падают лучи.
Громким эхом воздух полон,
Звери в страхе разбежались:
Рог, что Оромэ подарен,
Средь густой листвы трубит.
Трое всадников эльфийских,
Три охотника высоких:
Двое в алом одеянье –
Камни на венцах горят;
С ними – дева: локон черный,
Ее кожа белоснежна.
На коне могучем скачет,
Плащ расшитый – серебро.
Лук сжимает брат отважно,
Тетива звенит струною,
И стрела, как сокол в небе,
Устремляется к добыче.
Заливаясь звонким смехом,
Эльф счастливый восклицает:
«Здесь, в лесу мы пир устроим,
Ведь охота удалась!»